شاید شما ندانید که مناطق قابل تشخیصی در مغز  وجود دارند که در برابر یادگیری موسیقی واکنش نشان می دهند.در اواخر سال 1970 میلادی و اوایل سال 1980 میلادی یک باور در میان جوامع علمی شایع شد که ،اصولا هنر،مربوط به نیمکره راست مغز است. این باور از آنجا نشات گرفت که گفته شد «نیمکره چپ مغز» منطقی و «نیمکره راست مغز» خلاق است؛که البته باور اشتباهی بود و دوام زیادی هم نیاورد.اکنون ثابت شده است که هنر موسیقیایی نه تنها بر روی خیلی از مناطق مغز،بلکه  بر روی نقاط دور از دسترس آن نیز اثر می گذارند.بنابر این به طور قطع می توان گفت که موسیقی پایه و جنبه ی بیولوژیکی دارد.

اصولا یادگیری تمام درس ها می بایستی اثر سوء نداشته باشد و اگر دارد باید به حداقل برسد.سئوالی که در مورد موسیقی توسط منتقدان مطرح می شود ای است که «آیا موسیقی می تواند در یادگیری دروس خلل وارد کند؟»و یا «آیا موسیقی می تواند به فرد و یا گروهی از دانش آموزان،به طریقی صدمه بزند؟» برای مثال هیچ گونه موردی مشاهده نشده است که درس هنر ،چه تمام و یا بخشی از آن،باعث کاهش نمرات دانش آموزان و یا افزایش مشکلات رفتاری و یا کاهش تعداد فارغ التحصیلان از مدارس شده باشد.به هر حال ، حتی زمانی که افراد به طور خصوصی و خارج از مدرسه موسیقی را یاد گرفته باشند،موسیقی کماکان در یاد گیری درس های مدرسه،به آنها کمک کرده است.